Imagjinoni të ecni në mes të asgjësë, në pjesën më të nxehtë dhe më të ndaluar të shkretëtirës afrikane, ku qeveritë kërcënojnë me vdekje këdo që guxon të afrohet. Atje, nën rërën përvëluese, fshihet një sekret që bota nuk duhet ta dijë kurrë. Kur Marabi, një sportist i çmendur pas aventurës, vendosi të sfidonte shtetin, ai nuk e dinte se do të binte në një humnerë që nuk ekzistonte në asnjë hartë.
Marabi eci për orë të tëra nën diellin përvëlues, derisa këmbët e tij filluan të fundoseshin lehtë në rërë më të butë se zakonisht. Diçka nuk shkonte. Kur u përkul dhe filloi të largonte shtresat e sipërme, ai pa diçka të pazakontë—gurë të vendosur me një rregull të përkryer, si pjesë e një strukture të ndërtuar nga dora e njeriut. Zemra i rrihte fort ndërsa vazhdoi të gërmonte, dhe pak nga pak, një hyrje e fshehur filloi të shfaqej para syve të tij.
Ai zbriti me kujdes brenda, duke përdorur një dritë të dobët. Ajo që pa e la pa frymë—një qytet i tërë nën tokë, me rrugë të ngushta, mure të gdhendura dhe simbole të panjohura. Gjithçka dukej e vjetër, por çuditërisht e ruajtur. Në disa mure kishte shenja që dukeshin si paralajmërime, ndërsa në qendër të qytetit ndodhej një strukturë më e madhe, sikur të kishte qenë zemra e këtij vendi të harruar. Por më e frikshmja ishte ndjenja se nuk ishte vetëm.
Papritur, pajisjet e tij filluan të ndërhynin—kompasi nuk funksiononte dhe sinjali i telefonit u zhduk. Para se të mund të reagonte, dëgjoi një zhurmë të largët, si hapa që jehonin në korridore. I trembur, ai vendosi të largohej sa më shpejt, por kur doli në sipërfaqe, e priste diçka edhe më shqetësuese: automjete ushtarake në horizont. Dikush e kishte parë. Një zë i ftohtë i tha qartë: “Kjo nuk ekziston… dhe ti nuk duhet ta kishe parë.” Dhe në atë moment, Marabi kuptoi se kishte zbuluar një sekret që bota nuk ishte gati ta pranonte.