Armëpushimi që pezulloi luftimet në rajon u ndërmjetësua me rolin vendimtar të Pakistanit, i cili po konfirmohet si një fuqi rajonale e aftë për diplomaci të nivelit të lartë.
Në qendër të këtij suksesi, me miratimin e vetë presidentit amerikan Donald Trump, qëndrojnë dy figura kyçe: Kryeministri Shehbaz Sharif dhe shefi i ushtrisë, Gjenerali Asim Munir. Për Islamabadin, ky ndërmjetësim nuk ishte vetëm një akt vullneti të mirë, por një nevojë urgjente strategjike.
Sepse një kolaps i mundshëm i Iranit do të sillte një katastrofë gjeopolitike për Pakistanin, duke destabilizuar kufijtë, duke rritur separatizmin në Balochistan dhe duke përkeqësuar krizën energjetike që po vuan vendi.
Për më tepër, Pakistani synonte të balanconte fuqinë e boshtit Indi-Izrael, i cili po kërcënonte rëndësinë e Islamabadit në projektet e reja gjeoekonomike si Korridori Imec.
Në strukturën e pushtetit në Pakistan, pesha e vërtetë shpesh qëndron te shërbimet ushtarake dhe inteligjenca, dhe gjenerali Asim Munir ka dëshmuar se është një “diplomat ushtarak” i dorës së parë.
Ai gëzon një marrëdhënie personale dhe të besueshme me Trumpin, të cilën e forcoi gjatë një vizite në Shtëpinë e Bardhë në qershor 2025, pak para se tensionet midis palëve të shpërthenin në operacione ushtarake.
Kjo marrëdhënie e privilegjuar ka prodhuar rezultate të qarta: Uashingtoni e sheh tashmë Islamabadin si një garant të status quo-së dhe një ofrues kryesor të sigurisë në rajon.
Si shenjë mirënjohjeje për këtë bashkëpunim, në gusht 2025, SHBA-të listuan Ushtrinë Çlirimtare të Balochistanit si organizatë terroriste, duke i dhënë Munirit një fitore të madhe të brendshme politike dhe ushtarake.
Përmes udhëheqjes së Sharifit, Pakistani ka arritur gjithashtu të bashkojë udhëheqësit diplomatikë të Riadit, Ankarasë dhe Kajros, duke formuar një të ashtuquajtur “parti të stabilitetit”.
Ky grupim strategjik kundërshton planet që synojnë shpërbërjen e Iranit si shtet apo dominimin e pakontrolluar të interesave të Indisë në Azinë Jugperëndimore.
Ministri i Jashtëm iranian, Abbas Araghchi, e ka falënderuar publikisht Pakistanin për këtë rol, duke vërtetuar se Islamabadi ka arritur të navigojë me sukses mes dy rivalëve të mëdhenj.
Falë këtij ndërmjetësimi surprizë, Pakistani po kthehet në qendër të skenës botërore si një protagonist i domosdoshëm për stabilizimin global. /tesheshi.com/