Burri kishte javë që dëgjonte një zhurmë të çuditshme që vinte nga bodrumi—një trokitje e lehtë, e përsëritur, që nuk pushonte as natën. Në fillim u përpoq ta injoronte, duke menduar se ishte diçka normale, por me kalimin e ditëve tingulli u bë më i fortë dhe më i padurueshëm. I lodhur dhe i shqetësuar, ai mori vendimin të gërmonte në dyshemenë e bodrumit, pikërisht aty ku zhurma dukej më e qartë. Me çdo goditje të lopatës, një ndjesi e rëndë e pushtonte, sikur po afrohej drejt diçkaje që nuk duhej prekur.
Pas disa orësh pune, lopata e tij më në fund preku diçka të fortë, të fshehur thellë nën tokë. Ai ndaloi për një moment, duke marrë frymë thellë, ndërsa zhurma u ndërpre papritur—heshtja që pasoi ishte edhe më e frikshme. Me duar që i dridheshin, ai filloi të pastrojë dheun rreth asaj që kishte zbuluar, por nuk guxonte ta hapte menjëherë. Në atë çast, një ndjesi e ftohtë i kaloi nëpër trup, sikur dikush ose diçka po e vëzhgonte nga errësira e bodrumit, duke pritur pikërisht atë moment.