Studimet tregojë se uthulla mund të rrisë ndjenjën e ngopjes dhe t’ju ndihmojë të hani më pak kalori, gjë që mund të çojë në humbje peshe.
Uthulla e mollës është një pije në shtëpi. Njerëzit e kanë përdorur atë për shekuj me radhë në gatim dhe pastrum.
Mund të tingëllojë e çuditshme dhe qesharake, por nëse mbani një hudhër në gojë për 30 minuta, ju bëni mirë për shëndetin.
Trupi merr të gjitha lëndët ushqyese të shëndetshme të lëshuara në pështymë dhe pastron enët e gjakut. Pas 30 minutash, pështyni hudhrat, lani dhëmbët dhe nëse ende keni këtë erë të “keq”, përtypni kokrrat e kafesë ose gjethet e majdanozit.
Një filxhan çaj hithre/ ujë hithre përmban vitamina A, B, K, riboflavin, nicalin, folate, karbohidrate (71.33%), yndyrë (2.36%) dhe proteina (25.8%).
Ai është gjithashtu i pasur me minerale si kalcium, hekur, kalium, fosfor, mangan, zink, bakër dhe magnez.
Lakrën e kuqe mund ta hamë në sallata, mund ta gatuajmë më avull apo ta përziejmë në një pjatë me perime të tjera. Fibra që gjendet tek lakra e kuqe njihet për punën e shkëlqyer në parandalimin e konstipacionit dhe rregullimin e sistemit tretës.
Degjoni më poshtë listën e përfitimeve fantastike që merrni nga lakra e kuqe, e cila kultivohet me sukses në shumë rajone të Shqipërisë.
Një limon mesatar përmban rreth 3 lugë gjelle lëng. Duke i lënë limonat të arrijnë temperaturën e dhomës kemi mundësi të nxjerrim më lehtë lëngun.
Limonët e lënë një kohë të gjatë në temperatura normale një kohë të gjatë do të myken, nëse janë të shtrydhur ose gjysmë të shtrydhur, ka mundësi që të thahen.
Qepët kanë pak kalori, por janë të mbushura me vitamina dhe minerale. Ato përmbajnë vitaminë C, e cila forcon sistemin imunitar dhe ndihmon në përthithjen e hekurit.
Ato janë burim i vitaminës B6 dhe folatit, të rëndësishme për prodhimin e qelizave të kuqe të gjakut dhe funksionimin e nervave.
Kastraveci është një nga perimet që sjell më shumë freski në gatime. Por freskia nuk është e vetmja arsye përse kastraveci duhet konsumuar rregullisht.
Sipas të dhënave, kastraveci përmban fibër, proteinë, kalcium, si dhe vitaminat A, B12, B6, C dhe D.
Kërcënimi i kontrollit afatgjatë iranian të Ngushticës së Hormuzit po i detyron shtetet e Gjirit të rishqyrtojnë planet e shtrenjta për të ndërtuar tubacione që do të anashkalonin rrugën kryesore të transportit detar dhe do të lejonin eksportet e naftës dhe gazit, raporton Financial Times.
Zyrtarët dhe drejtuesit e kompanive të energjisë thonë se tubacionet e reja mund të jenë e vetmja mënyrë për të zvogëluar ndjeshmërinë afatgjatë të shteteve të Gjirit ndaj ndërprerjeve të transportit detar përmes ngushticës, megjithëse projekte të tilla janë të kushtueshme, politikisht komplekse dhe duhen vite për t’u përfunduar.
“Tubacioni Lindje-Perëndim duket si një goditje gjeniale”
Konflikti ka nxjerrë në pah më tej vlerën strategjike të tubacionit Lindje-Perëndim prej 1,200 kilometrash të Arabisë Saudite. I ndërtuar në vitet 1980 mes frikës se një luftë midis Iranit dhe Irakut mund ta mbyllte ngushticën, tani është një infrastrukturë kyçe që transporton rreth 7 milionë fuçi naftë në ditë në portin e Detit të Kuq të Yanbusë, duke anashkaluar plotësisht Hormuzin.
“Në retrospektivë, tubacioni Lindje-Perëndim duket si një vepër gjeniale”, tha një zyrtar i lartë i energjisë së Gjirit për Financial Times.
Amin Nasser, drejtor ekzekutiv i kompanisë shtetërore saudite të naftës Aramco, u tha analistëve muajin e kaluar se tubacioni ishte “rruga kryesore në të cilën mbështetemi tani”.
Arabia Saudite tani po shqyrton se si të devijojë pjesën më të madhe të prodhimit të saj prej 10.2 milionë fuçish në ditë të naftës në rrugë tokësore, në vend që të kalojë nëpër ujërat e kontrolluara nga Irani. Kjo përfshin zgjerimin e kapacitetit të një tubacioni ekzistues ose ndërtimin e atyre të rinj.
Planet e mëparshme për tubacionet rajonale shpesh kanë dështuar për shkak të kostove të larta dhe kompleksitetit. Por Maisoon Kafafy e Këshillit Atlantik thotë se atmosfera në Gjirin tani po ndryshon. “Ndjej një zhvendosje nga diskutimet teorike në realitetin operativ. Të gjithë po shikojnë të njëjtën hartë dhe po arrijnë në të njëjtat përfundime”, tha ajo për Financial Times.
Në vend të projekteve individuale, zgjidhja më e qëndrueshme do të ishte krijimi i një rrjeti tubacionesh nafte të ndërlidhura, megjithëse kjo është edhe më e vështira për t’u arritur. Projekte të tilla mund të bëhen pjesë e një infrastrukture më të gjerë tregtare në planin afatgjatë, përmes së cilës, përveç energjisë, do të rrjedhin edhe mallra të tjera.
Një mundësi është ringjallja e projektit amerikan të korridorit ekonomik IMEC, i cili do të lidhë Indinë, Gjirin dhe Evropën. Por një pjesë e këtij plani përfshinte edhe një tubacion nafte politikisht të ndjeshëm drejt portit izraelit të Haifës. Ky korridor u diskutua së fundmi edhe nga Benjamin Netanyahu kur tha se pas sulmit ndaj Iranit, kjo ide do të bëhej kryesore në tryezë.
Projektet rajonale dhe pengesat kryesore
Yossi Abu, drejtor i kompanisë izraelite NewMed Energy, është i bindur se tubacionet e naftës në Mesdhe do të ndërtohen ende, qoftë drejt porteve izraelite apo egjiptiane. “Njerëzit duhet të kontrollojnë fatin e tyre, së bashku me aleatët e tyre. Ne kemi nevojë për tubacione dhe lidhje hekurudhore në të gjithë rajonin, pa pengesa që mund të na bllokojnë“, tha ai.
Christopher Bush, drejtor i kompanisë libaneze Cat Group, e cila ishte e përfshirë në ndërtimin e tubacionit saudit, thotë se ka pasur interes për projekte të reja për një kohë të gjatë.
“Kemi marrë kërkesa për projekte të ndryshme. Ka disa prezantime në tavolinën time”, tha ai për Financial Times. Por pengesat mbeten të larta. Vlerësohet se ndërtimi i një tubacioni të ri të ngjashëm me atë saudit sot do të kushtojë të paktën 5 miliardë dollarë, ose rreth 4.6 miliardë euro.
Projektet më komplekse që përfshijnë vende të shumta, të tilla si rrugët nga Iraku përmes Jordanisë, Sirisë ose Turqisë, mund të kushtojnë midis 15 dhe 20 miliardë dollarëve, ose rreth 14 deri në 18.5 miliardë euro.
Rreziqet e sigurisë dhe politike
Bush paralajmëron gjithashtu për rreziqe serioze të sigurisë, duke përfshirë bombat e pashpërthyera në Irak dhe praninë e grupeve ekstremiste si ISIS. Tubacionet për në Oman do të duhet të kalojnë nëpër shkretëtirë dhe terren malor, duke shtuar sfidat teknike.
Portet e Omanit nuk janë plotësisht të sigurta. Sulmet e fundit me dronë në portin kyç të Salalah e detyruan atë të mbyllet përkohësisht. Sfidat politike përfshijnë çështje të kontrollit të tubacionit dhe ndarjes së të ardhurave. Për të krijuar një rrjet rajonal, vendet e Gjirit do të duhet të braktisin politikat individuale dhe të punojnë së bashku.
“Gjithmonë ka qenë më e lehtë dhe më e lirë të ngarkosh naftë në një anije dhe ta transportosh atë me det”, tha Bush.
Çfarë është realiste në planin afatshkurtër?
Në planin afatshkurtër, opsionet më premtuese janë zgjerimi i tubacionit ekzistues Lindje-Perëndim të Arabisë Saudite dhe rritja e kapacitetit të tubacionit nga Abu Dhabi në portin e Fujairah. Arabia Saudite po shqyrton gjithashtu zhvillimin e terminaleve shtesë të eksportit në Detin e Kuq, duke përfshirë një port në det të thellë si pjesë e projektit Neom.
“Jam i sigurt se ata po e shqyrtojnë këtë opsion. Ka shumë njerëz të zgjuar që punojnë për këtë tani”, tha Bush. Ministria e energjisë e Arabisë Saudite nuk iu përgjigj një kërkese për koment nga Financial Times.
Një zyrtar i lartë tha se Abu Dhabi kishte kohë që kishte plane për një tubacion shtesë për në Fujairah, por se nuk do të merreshin vendime derisa të sqarohej statusi afatgjatë i Ngushticës së Hormuzit. /tesheshi.com/
Tensionet midis Amir Hatami dhe administratës së Donald Trump janë përshkallëzuar më tej pas deklaratave të fundit nga Teherani dhe Uashingtoni, të cilat tregojnë mundësinë e një konflikti më të gjerë.
Shefi i Ushtrisë Iraniane u ka thënë ushtarëve të jenë të gatshëm t’i përgjigjen çdo forme sulmi amerikan, duke përfshirë operacionet e mundshme tokësore.
Sipas mediave shtetërore, Hatami theksoi se “asnjë ushtar armik nuk duhet të mbijetojë” në rast të një skenari të tillë, me urdhër për të monitoruar lëvizjet e kundërshtarit me kujdes dhe saktësi maksimale, shkruan Sky News.
Në të njëjtën kohë, Presidenti i SHBA-së Donald Trump tha se konflikti me Iranin është “pranë fundit” dhe se mund të mbarojë në javët e ardhshme. Megjithatë, paralelisht me këto mesazhe, ka një vendosje të shtuar të forcave amerikane në Gjirin Persik, gjë që nxit më tej frikën e një përshkallëzimi të mundshëm dhe nisjen e një ofensive tokësore.
Analistët paralajmërojnë se një retorikë e tillë nga të dyja palët tregon një nivel të lartë mosbesimi dhe rrezikun e llogaritjes së gabuar, gjë që mund të çojë në një konflikt të drejtpërdrejtë ushtarak në një shkallë më të gjerë. /tesheshi.com/
Mbyllja e Ngushticës së Hormuzit për shkak të luftës midis SHBA-së, Izraelit dhe Iranit ka përgjysmuar furnizimet globale me naftë, dhe linjat ajrore po përballen me një paradoks që mund ta riformësojë industrinë siç e njohim ne. Karburanti është bërë shumë i shtrenjtë, dhe çmimet e rritura të biletave po e pengojnë kërkesën që duhet ta shpëtojë atë.
Çmimi i karburantit të avionëve në shkurt ishte rreth 96 dollarë për fuçi. Deri më 20 mars, ai ishte rritur në 197 dollarë, duke u dyfishuar në vetëm një muaj. Edhe gjatë shpërthimit të luftës në Ukrainë në vitin 2022, karburanti i avionëve nuk arriti një kulm të tillë.
Kjo rritje përkthehet drejtpërdrejt në kosto të mëdha. Mbushja e një Boeing 737-800, i cili kushtoi rreth 17,000 dollarë më 27 shkurt, kushtoi më shumë se 27,000 dollarë shtatë ditë më vonë.
Sipas Business Insider, 20 linjat ajrore kryesore kanë humbur rreth 53 miliardë dollarë në vlerë tregu që nga fillimi i luftës. Përpara se të fillonte konflikti, industria e linjave ajrore parashikonte fitime rekord prej 41 miliardë dollarësh këtë vit. Drejtori ekzekutiv i United Airlines, Scott Kirby, njoftoi anulimin e rreth pesë përqind të fluturimeve të planifikuara në fazën e parë.
“Realiteti është se çmimet e karburantit për avionë janë më shumë se dyfishuar në tre javët e fundit dhe nuk e dimë se si do të zhvillohet gjithçka”, u shkroi ai punonjësve. Nëse çmimet e larta vazhdojnë, kostot vjetore të kompanisë do të rriten me miliarda dollarë.
Rigas Doganis, president i Grupit të Menaxhimit të Linjave Ajrore, thotë se ka frikë se shumë kompani nuk do të jenë në gjendje të mbijetojnë.
“Linjat ajrore po përballen me një sfidë ekzistenciale. Ato do të duhet të ulin çmimet për të mbështetur kërkesën në rënie, ndërsa kostot më të larta të karburantit i shtyjnë ato drejt rritjes së çmimeve.”
Analistët e Deutsche Bank shkojnë edhe më tej: “Pa lehtësim afatshkurtër, linjat ajrore në të gjithë botën mund të detyrohen të ulin mijëra aeroplanë, ndërsa transportuesit më të dobët financiarisht mund të pezullojnë operacionet.”
Nuk është vetëm çështje çmimi, por edhe e disponueshmërisë fizike të karburantit. Patrick Pouyanne, CEO i TotalEnergies, paralajmëroi se mungesat tashmë po përhapen nga Azia në Evropë: “Kriza po fillon të godasë vërtet klientët. E gjitha varet nga sa zgjat ky konflikt. Mund të kemi pasoja shumë, shumë dramatike.”
Për udhëtarët evropianë që planifikojnë pushimet e tyre verore, mesazhet janë shqetësuese. Kenton Jarvis, drejtori ekzekutiv i EasyJet, paralajmëroi: “Jam i sigurt se do të fluturojmë për një ose dy javë të tjera. Ndoshta tre. A jam i sigurt se do të fluturojmë për katër javë? Askush nuk mund të më tregojë se çfarë të pres, dhe vera është shumë afër.”
Firma analitike OAG ka thënë se çmimet globale të biletave ajrore në dy muajt e parë të vitit 2026 janë tashmë 24 përqind më të larta se në të njëjtën periudhë të viteve të kaluara. Në rrugët turistike të njohura, pasagjerët mund të presin rritje çmimesh prej 10 deri në 20 përqind, me ata që blejnë bileta pak para fluturimit të tyre më të rrezikuar.
Presidenti i SHBA-së Donald Trump u ka thënë vendeve që nuk duan t’i bashkohen në luftën kundër Iranit se “nuk mund të marrin karburant për avionë për shkak të Ngushticës së Hormuzit” dhe se duhet “të shkojnë të marrin naftën e tyre”.
Reagimet evropiane kanë qenë të përziera. Shumë vende po ulin taksat e karburantit ose po vendosin çmime fikse në të cilat mbulojnë një pjesë të kostos. BE-ja aktualisht po shqyrton masa të përgjithshme për krizën energjetike, por ato nuk janë hartuar posaçërisht për linjat ajrore.
Komisioni Evropian u ka sinjalizuar shteteve anëtare që të përgatiten për ndërprerje afatgjata në tregjet e energjisë dhe po shqyrton ri-futjen e mjeteve nga viti 2022, të tilla si kufizimi i çmimeve të energjisë ose ulja e taksave.
Komisioneri i Energjisë, Dan Jorgensen, shkoi një hap më tej me një propozim të diskutueshëm që evropianët të udhëtojnë më pak dhe të fluturojnë më rrallë për të kursyer karburant.
Industria e aviacionit i ka mbijetuar krizave të naftës të viteve 1970, rënies pas 11 shtatorit dhe mbylljes së pandemisë së vitit 2020. Çdo herë, ajo është përshtatur. Kjo krizë ndryshon në shkallë dhe kompleksitet. Rrugët janë të bllokuara, karburanti është i pakët dhe faturat tashmë po vijnë.
Për turistin evropian që planifikon të shkojë me pushime me aeroplan, mesazhi është i qartë. Biletat do të jenë më të shtrenjta, fluturimet do të jenë më të pakta dhe fundi i pasigurisë është larg. /tesheshi.com/