Përzieni 1 gotë uthull molle me 6 gota ujë dhe në të lagni duart (apo këmbët). Nëse keni dhembje në pjesën e qafës apo në pjesën tjetër të trupit, vendosni kompresë në vendin e dhembjes.
Përzieni 2 lugë supe uthull molle me 1 lugë supe vaj ulliri, përzieni mirë dhe fërkoni me këtë tretje në nyje të dhembshme
Ngjyra e urinës është një tregues i thjeshtë, por shumë i rëndësishëm për gjendjen e përgjithshme të shëndetit. Në shumicën e rasteve, një ngjyrë e verdhë e çelët tregon hidratim të mirë dhe funksionim normal të organizmit. Kur urina bëhet më e errët, zakonisht është shenjë se trupi ka nevojë për më shumë lëngje. Ndërkohë, një ngjyrë shumë e zbehtë mund të tregojë konsum të tepërt të ujit. Mjekët theksojnë se ndryshimet e vogla në ngjyrë janë normale dhe mund të ndikohen edhe nga ushqimet apo vitaminat që konsumojmë.
Megjithatë, disa ngjyra të pazakonta mund të jenë sinjal alarmi. Urina me ngjyrë portokalli ose kafe mund të lidhet me probleme të mëlçisë ose dehidrim të rëndë, ndërsa ajo me ngjyrë të kuqe mund të tregojë praninë e gjakut, që kërkon kontroll mjekësor të menjëhershëm. Edhe një nuancë e gjelbër apo blu, ndonëse e rrallë, mund të vijë si pasojë e infeksioneve ose medikamenteve të caktuara. Prandaj, vëzhgimi i ndryshimeve të urinës dhe reagimi në kohë mund të ndihmojë në zbulimin e hershëm të problemeve shëndetësore dhe në ruajtjen e mirëqenies.
Shumëllojshmëria e saj e bën të lehtë përfshirjen në shumë receta, duke shtuar shije dhe vëllim në pjatat kryesore dhe ato anësore pa e rënduar dietën.
Është një perime ideale për një dietë të shëndetshme, pasi përbëhet kryesisht nga uji, rrit hidratimin e trupit dhe është e pasur me vitamina dhe minerale pa kalori të panevojshme.
Filaxhani i kafesë tuaj zakonisht njihet si një element i rëndësishëm i rutinës suaj në mëngjes. Megjithatë, disa argumentojnë se kafeja mund të jetë e efektshme për trajtimin e shumë kushteve të fytyrës. Domethënë kafeja mund të zvogëlojë inflamacionet, duke u bërë aq efektive sa aspirina.
Përveç kësaj, mund të zvogëlojë rrathët e errëta poshtë syve, ku kjo do të ndihmojë në reduktimin e mbledhjes së gjakut nën sy, të cilat zakonisht shkaktojnë rrathë të errëta.
Hithra është një nga bimët më të vjetra dhe më të përdorura në mjekësinë popullore shqiptare, e njohur për vetitë e saj të shumta shëruese. Ajo është e pasur me vitamina (sidomos A, C dhe K), minerale si hekuri dhe kalciumi, si dhe antioksidantë që ndihmojnë në forcimin e sistemit imunitar. Shumë njerëz e përdorin hithrën për të luftuar aneminë, për të përmirësuar qarkullimin e gjakut dhe për të pastruar organizmin nga toksinat. Gjithashtu, ajo ndihmon në uljen e inflamacionit dhe përdoret shpesh për problemet me nyjet dhe reumatizmën.
Për ta përdorur hithrën, mund ta konsumoni në forma të ndryshme: si çaj, supë apo edhe e shtuar në gatime tradicionale. Çaji i hithrës përgatitet duke zier gjethet e freskëta ose të thata në ujë të nxehtë për disa minuta dhe mund të pihet çdo ditë për efekt detoksifikues. Ndërsa për përdorim të jashtëm, hithra mund të aplikohet në formë kompresash për të qetësuar dhimbjet e muskujve apo problemet e lëkurës. Megjithatë, është e rëndësishme të përdoret me kujdes dhe në sasi të moderuar, sidomos nga personat me gjendje të veçanta shëndetësore.
Anija kontejnerësh CMA CGM Kribi, në pronësi të kompanisë franceze CMA CGM, kaloi me sukses nëpër Ngushticën e Hormuzit, që është kalimi i parë i regjistruar i një anijeje evropiane që nga fillimi i konfliktit në Lindjen e Mesme.
Kujtojmë se Irani mori kontrollin e kësaj rruge detare kyçe gjatë konfliktit me Shtetet e Bashkuara dhe Izraelin dhe bllokoi pjesërisht trafikun. Është një nga korridoret më të rëndësishme të energjisë në botë, përmes të cilit transportohet rreth një e pesta e naftës dhe gazit të lëngshëm global në rrethana normale, dhe bllokada e tij shkaktoi ndërprerje serioze në treg.
Sipas informacionit të disponueshëm, Irani aktualisht lejon kalimin vetëm të anijeve që i konsideron ‘miqësore’ dhe në rrugë të paracaktuara, shpesh me kushte shtesë. Në të njëjtën kohë, Teherani kërcënon të sulmojë anijet e lidhura me SHBA-në dhe Izraelin, gjë që rrit më tej rrezikun për trafikun ndërkombëtar detar.
Anija u nis nga Dubai, lëvizi përgjatë bregdetit iranian rreth ishujve Qeshm dhe Larak dhe mbërriti pranë kryeqytetit të Omanit, Muscat, mëngjesin tjetër. Edhe pse ishte pothuajse plotësisht e ngarkuar, ishte një anije kontejnerësh më e vogël krahasuar me anijet e mëdha kineze që dominojnë këtë rrugë, raporton Euronews. /tesheshi.com/
Sekretari i Përgjithshëm i Këshillit të Bashkëpunimit të Gjirit (GCC), Jassim al-Budaiëi, i ka bërë thirrje Kombeve të Bashkuara të ndalojë sulmet iraniane dhe të mbrojë rrugët ujore në Gjirin Persik. Jassim al-Budaiwi i bëri thirrje Këshillit të Sigurimit të OKB-së të garantojë “lundrim të papenguar në të gjitha rrugët ujore strategjike”.
Duke folur në Këshillin e Sigurimit të OKB-së të enjten, sekretari i përgjithshëm i GCC-së i kërkoi këshillit të “marrë të gjitha masat e nevojshme” për t’i dhënë fund sulmeve iraniane ndaj vendeve të Gjirit Persik, raportoi Al Jazeera. “Të gjitha masat e nevojshme” është një term i përdorur nga OKB-ja dhe zakonisht përfshin veprime të mundshme ushtarake.
Në një takim të Këshillit të Sigurimit të OKB-së, Sekretari i Përgjithshëm i Këshillit të Bashkëpunimit të Gjirit thotë se sulmet hakmarrëse të Iranit ndaj fqinjëve të tij kanë kaluar “të gjitha vijat e kuqe”.
Jassim al-Budaiwi thekson gjithashtu se gjashtë vendet e GCC-së duhet të përfshihen në çdo bisedë ose marrëveshje me Iranin për të siguruar sigurinë rajonale.
Bahreini, aktualisht kryesues i Këshillit të Sigurimit të OKB-së dhe anëtar i GCC-së, tha se dëshironte një votim të premten për një rezolutë që u bën thirrje vendeve “të përdorin të gjitha mjetet e nevojshme” për të siguruar tranzitin ndërkombëtar “në Ngushticën e Hormuzit, Gjirin dhe Gjirin e Omanit”. Megjithatë, vendet që do të mbështesnin një gjë të tillë mund të përballen me kundërshtimin e Rusisë dhe Kinës, të cilat kanë të drejtën e vetos. /tesheshi.com/
Një ekonomi e zymtë dhe e korruptuar është rrënjosur thellë në vijat e frontit të luftës ruse në Ukrainë. Dëshmitë e mbledhura nga dezertorët dhe familjarët e ushtarëve zbulojnë një sistem të përhapur zhvatjeje, ku oficerët rusë i shohin vartësit e tyre jo si forcë luftarake, por si burim pasurimi personal.
Siç vëren The Economist, ky korrupsion nuk është thjesht një anomali, por një pjesë përbërëse e makinës luftarake ruse, ku “vija e frontit funksionon si një treg i zi i përgjakshëm”.
Sipas dëshmive të ushtarëve si Maxim, një dezertor 26-vjeçar, komandantët përdorin frikën e vdekjes për të vjelë para. Rekrutët e rinj priten me paralajmërimin se janë thjesht “mish për top” dhe se mbijetesa e tyre nuk varet nga fati, por nga aftësia për të paguar.
Për të shmangur dërgimin në sulme vetëvrasëse, të njohura si “mulli mishi”, ushtarët paguajnë shuma që shkojnë deri në një milion rubla (12.500 dollarë) për t’u transferuar në pozicione më të sigurta në prapavijë.
Përveç ryshfeteve direkte, ushtarët detyrohen të financojnë jetesën luksoze të eprorëve. Maxim përshkruan ndërtimin e apartamenteve nëntokësore të pajisura me parket dhe akuariume për komandantët, ku puna dhe materialet paguhen të gjitha nga xhepi i ushtarëve.
The Economist raporton se kjo lloj zhvatjeje shtrihet deri te pajisjet bazë. Ndërsa shteti pajis vetëm njësitë elitë, këmbësorisë së thjeshtë shpesh i duhet të blejë vetë çizmet, jelekët mbrojtës dhe dronët përmes platformave online.
Sistemi bëhet brutal për ata që refuzojnë të paguajnë ose që nuk kanë më mjete financiare. Dëshmitë tregojnë për ekzistencëne e “zindaneve” ose gropave të torturës, ku ushtarët rrihen ose lihen të lidhur pas pemëve në të ftohtë.
Një rast tronditës është ai i Andrey Bykov, i cili dyshohet se u vra nga shokët e tij me urdhër të komandantëve pasi refuzoi të dorëzonte dy milionë rubla (25 mijë dollarë), vlerë e përfituar si kompensim për plagosjen.
Ky proces eliminimi, përdoret rregullisht për të heshtur “refuzuesit”. Për më tepër, komandantët raportohet se sekuestrojnë kartat bankare të ushtarëve përpara sulmeve. Kur ushtari vritet, ai shpesh shpallet “i zhdukur” në mënyrë që oficeri të vazhdojë të tërheqë pagën e tij nga bankomatët në zonat e pushtuara si Donetsk dhe Luhansk.
Edhe lejet mjekësore pas plagosjes kanë çmime marramendëse. Ryshfetet për t’i shpëtuar rikthimit në front pas një plagosjeje mund të arrijnë shifra absurde, duke e kthyer plagosjen në një mundësi biznesi për eprorët.
Pavarësisht ankesave të shumta drejtuar prokurorisë ushtarake, pak nga eprorët ndëshkohen, ndërsa denoncuesit shpesh përfundojnë të vrarë nga po të njëjtat njësi që tentuan të denonconin. /tesheshi.com/
Në një artikull sfidues të publikuar në revistën amerikane “Foreign Affairs”, ish-ministri i jashtëm iranian, Mohammad Javad Zarif, analizon situatën e tensionuar midis Iranit, SHBA-së dhe Izraelit.
Zarif argumenton se, pavarësisht fushatës intensive të bombardimeve amerikane dhe izraelite që synonin rrëzimin e qeverisë, Irani ka arritur të mbrojë interesat e tij dhe të ruajë vazhdimësinë e udhëheqjes, duke e konsideruar këtë si një “fitore” strategjike dhe një akt historik rezistence.
Sipas autorit, kjo situatë ka krijuar një ngërç ku agresorët nuk kanë një strategji dalëse, ndërsa Irani gjendet në një pozicion forcë. Megjithatë, Zarif bën thirrje për maturi diplomatike.
Ai vëren se brenda Iranit ekziston një rrymë e fortë që kërkon vazhdimin e luftës deri në ndëshkimin e plotë të SHBA-së, duke pasur parasysh historinë e gjatë të tradhtive diplomatike nga Uashingtoni.
Por ai paralajmëron se lufta e zgjatur do të sillte vetëm shkatërrim të mëtejshëm të jetëve civile dhe infrastrukturës, pa ndryshuar balancën e fuqisë. Në shkrimin e tij për Foreign Affairs, Zarif propozon një rrugëdalje pragmatike: Irani duhet ta përdorë këtë avantazh jo për luftë të pafund, por për të siguruar një paqe të qëndrueshme.
Siç shprehet vetë ish-ministri i jashtëm Javad Zarif, “Teherani duhet të përdorë dorën e tij të fortë jo për të vazhduar luftën, por për të deklaruar fitoren dhe për të bërë një marrëveshje që i jep fund këtij konflikti dhe parandalon tjetrin”.
Ai sugjeron që Irani të ofrojë kufizime të verifikueshme në programin bërthamor dhe rihapjen e Ngushticës së Hormuzit, në këmbim të heqjes totale të sanksioneve dhe një pakti të përhershëm mos-sulmimi.
Zarif është kritik ndaj qasjes së administratës Trump, duke e cilësuar atë si konfuze dhe jo-serioze, veçanërisht pas dërgimit të negociatorëve pa përvojë gjeopolitike.
Ai argumenton se lufta ka vërtetuar dështimin e strategjisë amerikane. Programi bërthamor i Iranit nuk mund të asgjësohet me bomba dhe “boshti i rezistencës” është rienergjizuar.
Për më tepër, ai thekson se vendet arabe kanë kuptuar se “blerja e sigurisë” nga SHBA-ja është një iluzion, pasi ato u kthyen në fusha beteje kundër dëshirës së tyre.
Duke reflektuar mbi sigurinë kombëtare, ish-ministri i jashtëm iranian pohon se “teknologjia bërthamore nuk e ka penguar agresionin”, por ka shërbyer si pretekst për sulme, ndërkohë që mbrojtja më e mirë e Iranit ka qenë populli i tij i qëndrueshëm.
Ai propozon një bashkëpunim rajonal që përfshin shtetet e Gjirit Persik dhe fuqitë e mëdha si Kina dhe Rusia për të garantuar lundrimin e lirë dhe sigurinë kolektive. Në mbyllje të analizës së tij, Zarif thekson se një marrëveshje e tillë do t’u lejonte zyrtarëve iranianë të fokusoheshin në mirëqenien e brendshme të popullit të tyre.
Edhe pse mosbesimi midis Teheranit dhe Uashingtonit mbetet i thellë, ai këmbëngul se kjo katastrofë ka hapur një dritare unike për t’i dhënë fund 47 viteve armiqësi. Sipas tij, historia do të mbajë mend ata që kanë guximin të bëjnë paqe në kulmin e konfliktit.
Me një ton sa sfidues aq edhe diplomatik, Zarif arrin në përfundimin se Irani ka treguar se mund t’i bëjë ballë fuqive bërthamore, por fitorja e vërtetë qëndron në sigurimin e një të ardhmeje të shkëlqyer për brezat që vijnë. /tesheshi.com/
