Më shumë se një shekull më parë, Titaniku goditi një ajsberg dhe u fundos në fund të Oqeanit Atlantik. Nga 2240 personat në bord, vetëm rreth 700 mbijetuan. Që atëherë, tragjedia ka qenë temë e filmave, dokumentarëve dhe librave të pafund. Dhe megjithëse kemi mësuar shumë për anijen, dhe shumë per njerëzit qe ndodheshin në bord, nuk dimë asgjë për ajsbergun përgjegjës për katastrofën, veçanërisht ndonjë gjë në lidhje me madhësinë e tij. Por ndoshta mund të gjejmë disa të dhëna.
Kur RMS Titanic u përplas me ajsbergun në vitin 1912, madhësia e saktë e tij nuk u mat kurrë, por dëshmitë e të mbijetuarve dhe analizat moderne japin disa ide të qarta. Disa dëshmitarë e përshkruan ajsbergun si shumë të lartë, madje deri në 15–30 metra mbi sipërfaqen e ujit, dhe me një gjatësi të konsiderueshme që shtrihej për qindra metra.
Megjithatë, ajo që e bën ajsbergun edhe më të frikshëm është pjesa që nuk shihej. Rreth 90% e një ajsbergu qëndron nën ujë, që do të thotë se masa reale e tij ishte shumë më e madhe sesa ajo që dukej nga sipër. Kjo e bëri përplasjen shumë më të rrezikshme, pasi anija nuk goditi vetëm një sipërfaqe të vogël, por një strukturë gjigante të fshehur nën det.
Edhe pse nuk kemi përmasa të sakta, ekspertët besojnë se ajsbergu ishte mjaftueshëm i madh për të shkaktuar dëmtime fatale në trupin e anijes. Tragjedia e RMS Titanic mbetet një nga ngjarjet më të njohura në histori, dhe ajsbergu—edhe pse anonim—mbetet një simbol i fuqishëm i rrezikut të fshehur në natyrë.