Në këtë 1 maj, si Ditë Ndërkombëtare e punëtorëve, kujtojmë se Islami, si fe e të vërtetës hyjnore mbi jetën tokësore, si fe e moraleve më të larta në raportin e njeriut me Krijuesin e tij si dhe e njeriut me njeriun, ofron më ta lartin moral dhe në trajtimin e atij që është në rol punëtori në shërbim të dikujt me punën e tij.
Madje një nga shembujt e mrekullueshëm të drejtësisë në Islam është respektimi i të drejtave dhe dinjitetit të punëtorëve
Nën kujdesin e drejtësisë së përhapur nga Islami, shpirtrat qetësohen, arsyeja për armiqësi dhe urrejtje zhduket, dhe e gjithë jeta njerëzore bëhet më e bukur dhe paqësore. Allahu urdhëron çdo lloj drejtësie dhe ndalon çdo lloj padrejtësie dhe dhune. Ai, Më i Larti, thotë: “Allahu urdhëron që të respektohet e drejta e secilit, të bëjë mirë dhe t’u japë fqinjëve të tij…” (En-Nahl, 90)
Një nga shembujt e mrekullueshëm të drejtësisë në Islam është sigurisht respektimi i të drejtave dhe dinjitetit të popullsisë punëtore. Islami e sheh punëtorin si çdo individ shoqëror, i cili ka ndjenjat dhe të drejtat e veta. Në radhë të parë, Islami kërkon që punëtori të paguhet plotësisht dhe në kohë për një punë të kryer siç duhet, sipas një marrëveshjeje të nënshkruar. Për më tepër, Profeti Muhamed ka paralajmëruar duke thënë: “Jepjani hakun punëtorit para se t’i thahet djersa”. Dhe kushdo që vepron në kundërshtim me këtë, në Ditën e Gjykimit, sipas paralajmërimit profetik, e pret një ndëshkim i madh.
Disa tradita tregojnë për tre persona që u burgosën në një shpellë dhe u shpëtuan nga Allahu për shkak të veprave të tyre të mira, të cilat secili prej tyre i përmendi në një lutje, duke i kërkuar kështu Zotit të Plotfuqishëm t’i shpëtonte nga situata e tyre e pashpresë. Dhe një nga ata rrëfeu përvojën mbi një vartës.
“O Zoti im! Njëherë kisha marrë disa punëtorë dhe në fund të ditës, ua pagova hakun e punës të gjithëve përveç njërit, i cili u largua pa e marrë shpërblimin e tij. Pjesa që i takonte atij, e vura në tregti dhe ajo pati bereqet të jashtëzakonshëm. Pas një kohe, i njëjti punëtor më erdhi dhe më tha:
‘O robi Allahut! Jepma hakun e punës!’
‘E gjithë kjo kope me deve, lopë e bagëti të imët dhe të gjithë këta shërbëtorë që shikon, është pagesa jote’, i thashë.
‘Mos bëj shaka me mua, o rob i Allahut!’, tha ai.
I thashë: ‘Jo, nuk po bëj shaka!’”
Përveç kësaj, njerëz të tillë i trajtojnë punëtorët e tyre me mirësi, nuk i ngarkojnë përtej aftësive të tyre dhe nuk i akuzojnë për atë që nuk kanë bërë, me qëllim që t’i privojnë nga diçka që u është garantuar me kontratë.
Nga ana tjetër, punëtori është i detyruar të respektojë detyrimet e marra përsipër dhe ta përfundojë punën plotësisht. Ai është përgjegjës për atë që i është besuar dhe nuk duhet të gjejë justifikime të rreme për mangësitë që kanë lindur.
Kjo qasje premton bekimin e Allahut në atë që fiton për vete dhe familjen e tij. /tesheshi.com/